Challenge – dag 131 – vrijheid

Challenge – dag 131 – vrijheid

img 1844 1Vandaag, op de dag van de vrijheid, neem ik de vrijheid om geen blog te schrijven. Nee hoor, geintje. Dat zou ik jullie niet aan willen doen (alsof ik mijn mond kan houden. No way.)! Ik stop wel met mijn blogs op zaterdag (dan blijft het leuk). Vrijheid is voor mij kunnen gaan en staan waar ik wil. Dat lijkt misschien een beetje een stomme omschrijving (even voorzichtig geformuleerd), maar er is een tijd (zelfs meerdere perioden in mijn leven) geweest dat ik bijna de straat niet op durfde.Ik werd bevangen door duizelingen en paniekaanvallen, maar hoe moeilijk het ook was om vol te houden, toch ben ik nooit teruggegaan. Ik heb op mijn tanden gebeten en op mijn tandvlees heb ik het gered. Zelfs even naar een naburige plaats met de auto durfde ik niet. Soms heb ik nog weleens zo’n dag. Eergisteren bijvoorbeeld had ik ’s avonds laat een duizeling gekregen. De volgende ochtend ben ik er dan nog naar van (waarschijnlijk meer psychisch dan fysiek). Ik vraag dan aan manlief of ie even blijft (en dat doet ie, zo lief). Ik hijs mezelf uit bed en als dat goed gaat en ik naar beneden kan kijken zonder om te vallen, mag ie gaan.

Gelukkig is het herstel tegenwoordig veel sneller en gisteren heb ik zelfs mijn zoon (kreeg thuis een knuffel, want dat doe je niet met je vriend er bij) naar een vriendje gebracht om daar te logeren (ja, mam, ik ga echt wel twee minuten stil zijn). Dat is toch een autorit van een half uur heen en een half uur terug (ik kreeg niet eens een kopje thee aangeboden!) en met mijn nog duffe hoofd is dat niet echt prettig. Mijn hart ging ook nog irritant doen, maar ik was vastbesloten dit tot een goed einde te brengen en dan kan mijn angst de pot op! Ik ben wel extra blij als het gelukt is. Dan ervaar ik een stukje vrijheid en dankbaarheid, dat ik mezelf weer kan herpakken en niet bij de pakken neer hoef te zitten.

Het moeilijke van mijn onzekere ik is, dat ik mezelf de vrijheid ontneem, omdat de angst ook uit mezelf komt. Ik bid dan extra intens (Heer, U kent mijn verlangen om in vrijheid te leven – lied Sela) en ik vertrouw erop dat het goed zal gaan. En heel vaak is dit ook zo. En is het niet zo, dan probeer ik er uit alle macht op te vertrouwen dat het de dag erna wel weer zal gaan. En soms, heel soms, ervaar ik dan een stukje vrijheid en denk ik: dan maar niet. Wat een opluchting is dat! Dan hoef ik helemaal niet te vechten, maar mag ik gewoon even zweven op de wind. Dat is ook vrijheid en vrede. En wat zal ik een vrijheid ervaren als ik mijn challenge tot een goed einde heb gebracht.

Tijdens de samenkomst in Amsterdam op 4 mei denk ik aan de mensen van het verzet. Wat waren ze dapper! Ik was vast zo heldhaftig niet geweest. Gisteren was ik twee minuten stil, maar wat is het weinig tegenover hun prestaties. Ik heb ooit de levensroman van Johannes Post gelezen (volgens mij geschreven door Anne de Vries), erg indrukwekkend. Hij heeft ook zijn werk in het verzet met de dood moeten bekopen. En dan Diettrich Bonhoeffer (theoloog). Ook hij kwam in opstand tegen het regime van Hitler en zijn leven werd beëindigd.

En niet te vergeten: Anne Frank, die me al mijn hele leven fascineert. Ik heb heel veel boeken over en van haar en ook wat DVD’s. Toen ik 15 was heb ik een werkstuk over haar gemaakt. Op ongeveer deze leeftijd eindigde haar leven. Ongelooflijk! Ze was zo dapper en ook zij kwam om, gewoon omdat ze een Jodin was. Als ik dit al zo verschrikkelijk vind, hoe afgrijselijk zal dit zijn voor God. Misschien is dat de reden wel dat zij mijn jeugdheldin was en nog steeds is: op de één of andere manier was haar geest vrij. Wist ze haar identiteit behouden. Bleef ze Anne door alles heen. Dat wil ik ook: eigenlijk gewoon Annet zijn.

En als ik dan aan al deze helden en nog zoveel naamlozen denk in de twee veel te korte minuten, dan voel ik mezelf vreselijk tekort schieten. Als ik dan niet uitkijk, dan is mijn prestatie van dat autoritje zo belachelijk nietszeggend. Dan ben ik blij dat ik God ken en dat Hij me op de één of andere manier een hart onder riem steekt en zegt dat het eigenlijk best wel dapper is (voor mij in ieder geval). Fijne bevrijdingsdag!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.