Challenge – dag 162 – een dagje Opwekking/deel 1

Challenge – dag 162 – een dagje Opwekking/deel 1

img 1889 1Eindelijk, na jaren wensen (van mijn kant) en aan de radio en tv gekluisterd te hebben gezeten tijdens deze dagen, hebben we de stoute schoenen aangetrokken en moest (vond ik) het er van komen: de Pinksterconferentie Opwekking! Joehoe, here we come. Voordat jullie verder lezen, wil ik eerst benadrukken dat is het echt geweldig vind dat er zo’n fantastisch, geweldig evenement plaatsvindt om te vieren dat Jezus alle ellende, zonde en kwaad overwon! En dat Hij Zijn Geest zond om in ons te wonen en ons te inspireren in Zijn kracht te gaan staan en grote daden tot stand te brengen.

Deze blogs (morgen deel 2) vertellen hoe ik het persoonlijk ervaren heb: een dagje Opwekking. Gelukkig hoefde ik niet in mijn eentje, maar gingen we met z’n vieren (manlief, de oudste, de jongste en ik). Onze middelste bleef thuis. Die vond zichzelf al opgewekt genoeg. Na wat loslaatperikelen hierover, stemden we toe en zondagochtend reden we in alle vroegte (om 7.30 u) weg om om kwart voor 9 de auto te kunnen parkeren op een gigantisch grasveld/parkeerterrein en het grote genieten kon beginnen (dacht ik). Onze tassen met proviand, petten en picknickkleed werden op onze rug gehesen en we waren er klaar voor.

Een enorme mensenmassa begaf zich net als wij richting het terrein, waar het allemaal ging gebeuren. Mijn verwachtingen waren hooggespannen, maar toen ik al die mensen zag, zonk de moed me in de schoenen (en de urine in mijn blaas). Ik vroeg me in alle ernst af of ik dit wel leuk zou vinden. Ik voelde me even als een schaap dat ter slachting werd geleid. Op Grootnieuwsradio en Opwekking.nl heb je niet door dat het zo vreselijk druk is. Bovendien moest ik heel nodig plassen, dus eerst even een toilet (met wc-papier) opzoeken. Normaalgesproken hoef ik nooit te plassen, maar nu dus wel (zul je altijd zien). We zouden een rol wc-papier meenemen, maar manlief dacht dat ik hem had en de rest snap je wel. Het was thuis achtergebleven. No worries. Dat mag onze opgewekte stemming niet drukken. Ik koos gewoon een toilet met papier. Gelukkig bleef het alleen bij plassen. Ik vond het irritant dat ik me met zulke aardse zaken bezig moest houden op het feest van de Heilige Geest. Afijn, na de sanitaire stop vervolgden we onze tocht.

Ondertussen was er een parkeermunt aangeschaft (en dat op zondag) en vervolgens liepen we via een stalen trapbrug de weg over. Ik heb mijn verstand maar op een nul gezet, want ik heb het helemaal niet op die trappen. Het zag het niet echt betrouwbaar uit, maar op hoop van zegen dan maar. Gelukkig was ie bovenaan dicht, dus mijn hoogtevrees hield zich rustig. Aan het eind van de middag stond ie er nog, dus toch solide genoeg. Via de camping met allerlei tenten, caravans en geïmproviseerde onderkomens (dat was wel leuk, mensen kijken) kwamen we op onze eindbestemming aan: het hoofdterrein van Opwekking. De eerste dienst die we wilden bezoeken was die in de grote tent, waar Henk Stoorvogel zou voorgaan. Inmiddels was het hoogtijd om ons daarheen te spoeden en na op diverse tenen te hebben gestaan en een geklauter en gekluun van jewelste, hadden we een plekje bemachtigd achterin de tent op een stoel.

Zo, eerst even bijkomen van alle eerste indrukken. Ik vroeg me in alle ernst af waarom ik dit had gewild. Dit was zo massaal! Er pasten 10.000 mensen in de tent en dat is heel erg veel. Hoe kon ik hier ooit een ontmoeting hebben met de Heilige Geest? Bovendien vond ik het lastig voor onze jongste (hij zou met iemand naar de tienertent gaan. Die stond helaas nog ernstig in de Opwekkingsfile, dus hem kon ik niet zomaar droppen bij de tienertent). Hij bleef dus bij ons. De oudste (die later op de dag zijn vrienden zou opsporen) hoorde mijn verzuchting (dat dit echt niets voor mij was) en sprak me bemoedigend toe: “Wacht maar af, mam. Het komt vast wel goed! Niet meteen het ergste denken!” Het liefst was ik eigenlijk weggerend, echt! Heel hard terug naar huis. Naar onze eigen, rustige, veilige dorpskerk met mensen die ik ken.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.