Challenge – dag 187 – afkicken

Challenge – dag 187 – afkicken

img 1926 1Omdat dit toch echt een hoogtepunt is in mijn strijd tegen mijn verslaving, sta ik te trappelen van ongeduld om dit met jullie te delen. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, he? Na een dagje blogloos te zijn geweest, ben ik er weer! Dus hier komt het. Tijdens mijn jaren van verslaving was elke maand een week te lang. Is dat een beetje herkenbaar? Ik keek ernstig uit naar het salaris en met moeite kon ik het dan redden. Natuurlijk hield ik de financiën fatsoenlijk binnen de perken. Ik was een keurig nette verslaafde. Het resultaat was dan wel frustratie en chagrijn.

Nu ik dus een halfjaar droog (of bloot) sta en echt nog geen kleding nodig heb, kwam manlief zijn salaris binnen. En weet je, voor het eerst was ik niet aan het rekenen geweest en streepte ik niet de dagen af tot het loon weer was gestort. Wat scheelt dat energie en telwerk, zeg! Daardoor komt er (nog meer) ruimte voor andere zaken. Ik ben ook minder bang dat er geen geld meer op de rekening staat, want wat je niet uitgeeft, is er gewoon nog. Sommige dingen zijn zo eenvoudig. Wel jammer dat de zorgverzekering dan ineens je eigen risico afschrijft, terwijl je zo je best doet. Zucht!

En weet je wat het ook scheelt? Tijd! Zo liepen we afgelopen zaterdag op een braderie. Gewoon even samen op pad. Nu ik met mijn challenge bezig ben (al halverwege inmiddels, yes!), merk ik pas hoeveel kledingkraampjes er dan staan. Je moet wel heel stevig in je schoenen staan (of lopen) om de verleiding te weerstaan. Vroeger was ik zeker bezweken voor de aantrekkelijk geprijsde kledingstukken.

Nu waren we er zo overheen gelopen. Het was een soort swipen in het groot, niet interessant, wil ik niet, heb ik nog, enz. Ook leuk om bij elk kraampje iets dergelijks te bedenken en hardop te zeggen. Je ziet mensen gewoon omkijken, heel grappig. Ik begon er gewoon schik in te krijgen om er zo mee om te gaan. Dat zorgde ervoor dat we tijd overhielden en dat kon ik weer besteden aan tomeloos haken en daardoor is onze nieuwe tweepersoons zomersprei af. Dus afkicken is niet alleen moeilijk, maar ook mooi. Het geeft rust, scheelt tijd en is eigenlijk soms ook grappig!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.