Challenge – dag 230 – gelukkig hebben we de foto’s nog

Challenge – dag 230 – gelukkig hebben we de foto’s nog

 

img 1986Dan ben je ineens weer thuis alsof het allemaal niet gebeurd is. Alsof er geen twee weken Frankrijk zijn geweest en de tijd niet heel even stilstond. Gisterochtend vertrokken we kwart voor 8 en uiteindelijk zijn we via Zeeland (love it), vanwege een grote file in Antwerpen, weer veilig thuis aanbeland. Niet in een leeg huis dit keer, want onze oudste zoons waren reeds twee dagen eerder gearriveerd. Toch is het vreemd vertrouwd weer thuis te zijn. De badkamer ligt bezaaid met stapels was en de wasmachine draait overuren, twee van mijn buxussen zijn kaalgevreten door de buxusmot en onze Catalpa (boompje) is gespleten door een harde stormwind. Back to life, back to reality. Gelukkig hebben we de foto’s nog (meer dan 1000) en die bewijzen dat we toch echt twee weken (min een dag) in Bretagne hebben doorgebracht.

Een dagje eerder dan 14 dagen reden we richting huis. Het liefst ben ik vrijdag weer thuis (net als schoonpapa en -zus) om zaterdag alles weer op orde te krijgen. Anders kom ik in de verleiding om het zondag te doen en ik ben juist zo blij met deze rustdag. Heb ik ook echt wel nodig na twee weken activiteiten, bezoekjes en diverse excursies (haha, luxeprobleem). Jullie zijn vast benieuwd (of niet) naar wat we vrijdag nog uitspookten, dus als laatste vakantieblog nog even een verslagje van ons bezoekje aan Vitré. Daar gingen we vrijdag heen via allerlei binnendoorwegen. Dan konden we ook onze onmiddellijke omgeving nog even bewonderen (onder het motto: beter laat dan nooit) en tot de conclusie komen dat Bretagne een bijzonder vriendelijk (af en toe wat regenachtig) stukje Frankrijk is waar de historie nog duidelijk zichtbaar is. Zo ook in Vitré.

Het is een middeleeuws stadje met ook hier weer een prachtig middeleeuws kasteel, schattige Anton Pieckachtige straatjes en mooie gevels van huizen. We kochten hier voor onze jongste een t-shirt (ik had teveel kleding meegegeven woensdag, oeps) en zelf kwam ik bij Esprit in de verleiding een hele leuke geruite blouse te kopen. Ik heb even gecheckt, maar ook bij de webshop hebben ze hem. Ik heb me nog weten te beheersen, maar er voor de zekerheid een foto van gemaakt. Dan weten jullie ook meteen waar ik het over heb. ’s Avonds in Fougères nog een crêperie bezocht (lekker!) en een minimarktje met de plaatselijke muziekband (onze afscheidsserenade). Nog een laatste nachtje hier en dan terug naar huis.

Omdat we al heel veel bagage aan de oudste twee hadden meegegeven, propten we vrijdagochtend de rest van onze bezittingen in tassen, koffers en wat ook maar voor handen was. Niet geheel gestructureerd (ahum) werd alles in de Corsa gestouwd. Het paste erin (een wonder) en met ons erbij was alles vol. Zo ondernamen we de thuisreis en nu lig ik hier in alle vroegte te bloggen, omdat ik weer moet wennen aan mijn eigen zachte bedje. Mijn hoofd tolt nog van de rit naar huis en alle indrukken. We zijn weer met z’n vijfjes over. Schoonpapa en -zus zijn weer naar hun eigen huizen vertrokken. Nog één weekje vrij (fotoboek maken, yes!) en het luie leven is weer voorbij (zucht). Maar weet je, elke dag is er eentje om God voor te danken, met volle overgave te leven en eigenlijk is het gewoon superfijn om weer heerlijk thuis te zijn! Vive les Pays Bas (Leve Nederland)!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.