Challenge – dag 236 – ik neem je mee naar zee

Challenge – dag 236 – ik neem je mee naar zee

img 7511 1Soms doe je ineens een ontdekking. En die ontdekking heeft betrekking op iets wat ik vroeger leuk vond en dat is nog zacht uitgedrukt, maar wat me nu niet zoveel meer kan schelen. Al eerder schreef ik hier iets over en ook deze week kwam ik erachter dat dit blijkbaar geen incidentje was, maar dat dit blijkbaar blijvend is en daar ben ik heel blij mee. Graag neem ik jullie mee naar zee. Niets kalmeert en ontspant me meer dan een wandeling langs de branding.

Vroeger was dit anders. Ik kickte namelijk op braderieën, markten en fairs. Het liefst zoveel mogelijk en zo vaak mogelijk. Manlief en ik reisden deze week af naar mijn geliefde Ouddorp. Ik zeg bewust mijn, want hij heeft er niet zo veel mee. Omdat we deze vakantie niet hadden doorgebracht in mijn favoriete dorp aan zee, wilde ik er toch echt nog even heen. Gelukkig vond hij het prima, op voorwaarde dat we dan wel naar het vuurtorenstrand zouden gaan. Hier is de zee het dichtste bij. We wandelden en fotografeerden en hadden het prima naar ons zin. Het zonnetje scheen, dus mijn geluk was compleet. Wat kan ik tegenwoordig blij zijn met normale dingen en nu krijg ik er ook echt meer oog voor. Na het bezoekje strand wilden we in het dorp een omeletje eten, een rondje over het plein lopen, even neuzen bij de boekwinkel en in de kledingboetiek (kijken hoe sterk ik ben) en vervolgens weer naar huis afreizen.

Dat liep echter anders, want het was die dag toeristendag en dat betekent een dorp volgepropt met kraampjes en spullen die ik niet nodig heb. Zo’n braderie doet met mij hetzelfde als een stapel folders. Ik heb helemaal niets nodig, totdat ik zo’n folder of in dit geval kraampje voor mijn neus krijg. Dan begint het grote begeren. Vroeger kon ik me daar helemaal aan verzadigen. Ik kocht hier wat en daar wat. En het gekke is: ik werd er niet tevredener van, maar steeds onrustiger en ontevredener. Ik wilde meer en meer. Wat een ander kocht, wilde ik ook. Dit moest ik niet mislopen en dat niet. Nu echter weet ik wat er met me gebeurt en daarom was ik heel snel klaar met de braderie. Het houdt ook mijn geweten zuiver en mijn verhouding met God komt hierdoor niet in gevaar. Want ik was altijd bezig mijn shopverslaving te rationaliseren en daar word je echt moe van. Nu ben ik vanbinnen meer in balans.

We hielden ons bij het oorspronkelijke plan: de boekenwinkel bezoeken (3 glitterpennen geshopt), eventjes in dat schattige kledingboetiekje geweest (niets gekocht, veel te druk!), een omeletje gegeten met mijn lief en dat was het. Oh ja, ik kocht ook een zakje bolussen voor mijn mannen. Sommige dingen waar ik vroeger van genoot, hebben voor mij nu geen waarde meer. Die wandeling aan zee neem ik in mijn herinnering mee, maar dat shoppen niet, oh nee! Ik had het nooit verwacht, maar door deze ontdekking merk ik dat ik vooruit ga. Dat de zaken waar ik nu van geniet, eigenlijk steeds minder te maken hebben met materie.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.