Een praatgroep voor moeders in de kast (mamablog 37)

Wat kan het soms een eenzaam gevoel geven, vind je niet? Als je weet dat je kind anders is qua geaardheid dan hetero. Het kan je een schuldgevoel opleveren en nog veel meer. Daarom hebben een mede-moeder en ik de praatgroep Moeders in de kast opgericht. Zodat je je ei kwijt kunt, zonder raar aangekeken te worden, zonder je schuldig te voelen. Even kunnen zeggen wat je raakt, bezighoudt of pijn doet.

Dealen met een schuldgevoel

Zelf moest ik dealen met een schuldgevoel. Ik had vast iets verkeerds gedaan.

Later ging ik me meer zorgen maken over de toekomst van mijn kind. Ik heb hem zelfs naar een therapeut gestuurd om uit te laten zoeken of hij inderdaad homo was.

Ik schaam me nog als ik eraan denk.

Hoe zit het dan met het geloof?

Ook had ik vragen over het geloof. Hoe zat dat dan? Mocht het wel? Homo zijn?

Langzamerhand ben ik steeds verder gekomen in dat proces en daar hebben mijn blogs bij geholpen. Heb je ze al gelezen?

Mijn zoon, die homo is, heeft al mijn blogs geredigeerd en hij heeft ook zijn coming-out beschreven.

Onder deze stukjes heb ik verteld wat het met mij heeft gedaan. Hij heeft inmiddels een vriend en ik ben er helemaal oké mee.

Wat zullen de mensen wel niet denken?

Toch herinner ik me nog de tijd dat niemand het nog wist in de plaats waar we wonen, naar de kerk gaan en waar onze oudste is geboren en getogen.

Ik vroeg me af of mensen het aan hem zagen, hoe het verder moest, of hij veroordeeld zou worden. Ik had, vooral in het begin, meer vragen dan antwoorden. Door hierover te schrijven, kwam ik verder.

Ook ik moest uit de kast komen als moeder.

Ik leerde dat onvoorwaardelijke liefde betekende dat ik geen oordeel over hem hoefde uit te spreken. Dat ik alleen maar zijn moeder hoefde te zijn. Verder dan mijn blogs dacht ik niet.

Toen schreef ik dit gedicht.

gedichten moeder ik hoef alleen maar van je te houden zwart-wit

Een mede-moeder met een mooi idee

Totdat ik opeens uit onverwachte hoek een berichtje kreeg. Een mede-moeder die met mij contact opnam.

We spraken af en herkenden zoveel in elkaars verhaal. Haar zoon wil niet dat iemand het weet, dus ook zij blijft anoniem.

De mede-moeder had een goed idee: een praatgroep voor moeders in de kast.

Moeders die worstelen met de seksualiteit van hun kinderen hun gevoelens laten uiten in een sfeer van vertrouwelijkheid en desnoods anoniem.

Geen oordeel, maar even kunnen vertellen waar je tegenaan loopt. Gedeelde smart is immers halve smart.

Een oproepje in het kerkblad gaf geen reacties

We plaatsten een oproepje in het plaatselijke kerkblad. Daar kwam geen reactie op.

Wat is het dan makkelijk om te denken: dan maar niet. Dat wilden we dus niet. Daarom dit blog: een reminder aan de praatgroep (luisteren mag ook) Moeders in de kast.

Je bent welkom om (na corona) live aan te schuiven of voor die tijd online.

Laat het vooral weten als we je kunnen helpen. Soms is luisteren al genoeg. Het verzacht in ieder geval de eenzaamheid.

Wil je meer info? Mail dan naar: moedersindekast@outlook.com. We zien je graag.

mamablog 37 een praatgroep moeders in de kast

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.