Hoe je afscheid kunt nemen van de babykleertjes

Hoe je afscheid kunt nemen van de babykleertjes

hoe je afscheid kunt nemen van de babykleertjesHeb je moeite om spullen weg te doen? Je zolder staat vol dozen met herinneringen en je doet er eigenlijk niets mee. Toch kun je het niet over je hart verkrijgen om die schattige babypakjes of de wiegbekleding of wat er ook maar ligt, weg te gooien. Dan heb ik hier de oplossing voor je. Hoe je afscheid kunt nemen van de babykleertjes.

Maak een herinneringsdeken van al die babykleertjes

Om meteen maar met de oplossing te komen: maak er een quilt van. En als je dat niet kunt, kun je van elk kleertje of broekje een foto maken en een stukje stof uitknippen. Dit kun je dan in een boek plakken met de beschrijving erbij en door het stukje stof dat je bewaard hebt, kun je zelfs nog even knuffelen.

Het gevolg is dan dat je minder dozen hebt staan en je herinneringen blijven. Zelf heb ik een quilt gemaakt van alle babystuff. Ik zag ooit een prachtige quilt van alle babykleertjes. Dat bleef in mijn hoofd aanwezig: ooit ging ik daar iets mee doen. Of dat ooit zou komen, wist ik niet.

Een huwelijksquilt om alle spullen in te verwerken

Toch kwam het moment. Eind 2018 waren manlief en ik 25 jaar getrouwd en een halfjaartje daarvoor kwam het lumineuze idee in me op om een quilt te maken. Ik had al eerder een quilt gemaakt en ik ben helemaal dol op lapjes en stofjes met leuke prints.

Nu kon ik mijn liefde voor lapjes combineren met mijn niet kunnen opruimen. En ik ging aan de slag en zoals zo vaak als ik bezig ben, kwam er gaandeweg een plan om niet alleen de babykleertjes te gebruiken, maar ook een compleet verhaal te maken met ons huwelijk als thema.

Blij met mijn verzamelwoede

Ik speurde de kasten na van onze jongens en omdat ik nogal bewaarziek ben, viste ik daar t-shirts met jaartallen erop en schoolt-shirts uit. Ook mijn eigen t-shirt-stapel moest eraan geloven. Alles wat maar een beetje op ons huwelijk sloeg, gebruikte ik. Wat kwam mijn verzamelwoede nu goed van pas!

Ook de truien die de oudste twee droegen toen hun broertje gedoopt werd, moesten geloven aan de schaar. De overhemdjes die ze als bruidsjonker bij de bruiloft van mijn broer hadden gedragen, werden ook gereduceerd tot een vierkantje.

Bij manlief knipte ik stropdassen af (natuurlijk degene die hij niet meer droeg) en zo ontstond er een mooie huwelijksquilt. Ik kocht mallen om de kleertjes uit te snijden. Als er spulletjes langskwamen, waar ik echt de schaar niet in kon zetten, gebruikte ik die in hun geheel in de quilt.

Een deadline stellen helpt om het af te krijgen

Al doende maakte ik een quilt van 3 x 2 meter. En omdat we op 29 december ons feest hielden, had ik meteen een deadline. Want dingen doen zonder deadline werkt bij mij niet. Daarom was het feest de deadline.

Er waren ook dingen waar ik niet in durfde te knippen, zoals mijn trouwjurk. Die ligt dus nog op zolder. We showden de jurk en manliefs trouwpak op het feest.

Soms denk ik weleens dat hij weg mag, maar wie weet doe ik dat als we ons 40-jarig huwelijksjubileum vieren. Het scheelt dat ik geen dochters heb. Niemand die mijn jurk wil dragen.

Tekst toevoegen om niets te vergeten

Alle lapjes aan elkaar puzzelen was echt een hele klus, maar het lukte. Omdat ik er echt een verhaal mee wilde vertellen, kocht ik satijnlint in diverse kleuren en hele kleine knoopjes.

Ook ontbrak een transferstift niet. Ik typte tekst in Word en drukte deze met de transferstift op het lintje. Vervolgens maakte ik het lintje vast aan de quilt en het zou voor altijd duidelijk zijn waar het stofje vandaan kwam.

Onderin kwam de tekst Hans en Annet 25 jaar getrouwd in hetzelfde lettertype als wat ik voor de lintjes had gebruikt.

Oude jeans als extra laag voor de stevigheid

Je begrijpt dat het een enorme toer was om alles aan elkaar te maken. Als achterkant gebruikte ik oude spijkerbroeken van onze jongens. De kunst van combineren past ik ook hier toe. Een laagje flanel van oude dekbedovertrekken deed dienst als tussenvulling.

Doordat ik jeans gebruikte en een laagje flanel, was het echt zwaar werk om alles aan elkaar te krijgen. Eerst maakte ik grote vlakken, die ik later aan elkaar bevestigde. Uiteindelijk hield ik twee grote lappen over en die naaide ik als laatste aan elkaar.

De quilt weegt bijna 9 kilo, dus toen ie klaar was, had ik spierballen en een zere rug. Maar het was de moeite dubbel en dwars waard. Uiteindelijk konden er 4 dozen weg van zolder en ik had geen gevoel van spijt. Ik had immers alles nog, alleen in een kleiner, handzamer formaat. De quilt past over ons bed, dus die krijgt een mooie bestemming.

Op het feest kon ik heel trost het eindresultaat showen. Ik maakte er zelfs een gedicht bij.

gedichten liefde Quilt
Gedicht: quilt

Hopelijk heb ik je geïnspireerd om de babykleertjes een mooie plek te geven, of het nu in een quilt is of in een map. Als je net als ik moeilijk kan weggooien, scheelt dit in ieder geval een heleboel ruimte. Hoe je afscheid kunt nemen van de babykleertjes? Zo dus.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.