Veiligheid bij mensen en niet bij God (challenge dag 280)

Veiligheid bij mensen en niet bij God (challenge dag 280)

Veiligheid is bij God te vinden. Dat is bekend. Toch lukt het me niet om dit te laten landen. Deze week kwam ik erachter dat ik God niet echt vertrouw. In een eerder blog schreef ik dat er iemand zou komen om met me te praten en te bidden. Ze is geweest en ze heeft me echt ergens de ogen voor geopend! Hou je vast, hier komt de grote onthulling! Ik zoek veiligheid bij mensen en niet bij God.

Ik zoek veiligheid bij mensen terwijl ik beter weet

En daardoor hang ik teveel aan mensen, wat ze van me vinden en zoek ik bescherming bij hen.

Echter kan ik deze veiligheid alleen bij God vinden.

Gek hè? Als je iets verstandelijk weet, maar het wil niet landen in je hart en in je gevoel. Daardoor kunnen de paniekaanvallen die ik dagelijks ervaar ook zoveel schade aanrichten in mijn zelfvertrouwen.

Mensen en kleding geven me veiligheid

De persoon die met me wilde bidden vroeg me bijvoorbeeld waarom ik mijn collega (die verongelukt is) zo miste. Naast dat ik haar als collega en vriendin mis en dat ik het vreselijk vind hoe ze is overleden, zit er ook nog iets ongezonds aan dit gemis. Zij was mijn veiligheid op mijn werk.

Net zoals mijn man mijn veilige haven thuis is. En mijn moeder dat vroeger was. En mijn psychiater mijn houvast is als ik vastloop. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Ook mijn kleding geeft me vertrouwen. Als ik er goed uitzie, komt het allemaal goed. Dat was een eye-opener, maar ze heeft inderdaad gelijk.

Ik zoek altijd iemand of iets om me aan vast te houden (soms letterlijk, maar meestal figuurlijk). En natuurlijk is het fijn om mensen te hebben, waar je op mag steunen door dik en dun. Ik zou niet zonder willen, maar meer op mensen steunen dan op God is niet goed.

Ik wil heel graag dat God mijn veilige haven is

God moet, mag en wil mijn veilige haven zijn. Hij zorgt voor me, zoals niemand anders dit kan. Daar mag ik op vertrouwen. En dat vind ik dus zo eng!!! Net of ik een vrije val maak.

Toen dit tot me doordrong, merkte ik dat ze gelijk heeft. Dat zit er fout! Ik vertrouw meer op mensen dan op God. Wat erg om dit te moeten toegeven (maar wel eerlijk). Ik denk altijd dat ik zo’n goede band met Hem heb, maar vertrouwen? Ho maar! Dat moet anders.

Daarom dus eigenlijk mijn Bijbel-in-3-maanden-plan. Ik wil Hem vinden, in Hem mijn veiligheid zoeken, bij Hem schuilen, wegkruipen en nooit meer kwijtraken!

En er bovenal op vertrouwen dat als ik val Zijn armen altijd onder me zijn om me op te vangen! Zo wil ik mijn veiligheid niet meer bij mensen zoeken, maar bij God.

Het voelt alsof ik voor een hoog hek sta en ik moet erover heen en dan vertrouwen dat God er aan de andere kant is.

Mijn tip voor jou:

Het blijft voor mij een worsteling om God totaal te vertrouwen, zeker als mijn lijf me in de steek laat. Toch blijf ik hem elke dag zoeken. Ik hoop dat jij dit ook doet.

veiligheid bij mensen en niet bij God

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.